Blog

Zien met je hart - preek op de vijfde zondag van de Veertigdagen

Geschreven door Annette Driebergen. Gepost in Preken in De Morgenster.

Johannes schetst het beeld van de graankorrel als uitleg van de weg die Jezus moet gaan. Vol overgave gaat Jezus die weg, al laat hij in dit bijbelgedeelte ook zien dat hij kwetsbaar is. Een flits van de menselijkheid van Jezus, een indrukwekkend moment in het evangelie. We lazen Johannes 12: 20-33.

Dat smaakt naar meer!

Geschreven door Annette Driebergen. Gepost in Preken in De Morgenster.

In de morgendienst van 8 februari vierden we met elkaar de Maaltijd van de Heer. Met een verhaal over een maaltijd uit Marcus 6, over de wonderbaarlijke broodvermenigvuldiging. Met gedachtes bij de actualiteit in de kerk van afgelopen week. Wat schrijft Marcus een prachtig verhaal! Het voedt ons in onze bezinning op de Maaltijd.

Verder kijken met Jesaja

Geschreven door Annette Driebergen. Gepost in Preken in De Morgenster.

Jesaja's visioen van een nieuwe hemel en een nieuwe aarde (in Jesaja 65: 17-25) is een droom van alle tijden en alle plaatsen. Deze profeet inspireert ons om te blijven dromen, om vergezichten te zien. Dromen is geloven in een wereld vol hoop. Dromen is ook: handen uit de mouwen steken om de droom waar te maken.

Kopje onder!

Geschreven door Annette Driebergen. Gepost in Preken in De Morgenster.

De geschiedenis uit Matteüs 14 over 'lopen over water' blijkt een veelzeggende geschiedenis nu in de dienst op 16 november werd gedoopt. Water stroomt als redding. Doopouders en geloofsleerlingen lijken misschien wel op Petrus, die vol vertrouwen, geloof en overgave over de rand van het schip stapt. Als het hem te zwaar wordt onder de voeten - op een moment dat je ten onder lijkt te gaan in de golven van het leven - weet hij wat hem te doen staat. Hij roept: Heer, red me. En dan is er een uitgestoken hand, de hand van Jezus. Dopen is weten dat je die hand nodig hebt!

Houd de lofzang gaande!

Geschreven door Annette Driebergen. Gepost in Preken in De Morgenster.

De titel van de preek lijkt uit een oude doos te komen, het is geen gangbaar taalgebruik. De titel is ontleend aan één van de psalmen, psalm 107. De lofzang gaande houden .... daartoe roept die psalm ons op. Met situaties uit de geschiedenis van Israël. Zeggen die ons nog iets? Ik geloof dat de psalmist ook spreekt voor en over mensen van nu. In een zorgvuldig opgebouwd gedicht.