Blog

Een stem in de stilte 

Geschreven door ds. Piet van Die. Gepost in Algemeen Nieuws.

fumi eDe film draait in de bioscoop. Het boek las ik een paar jaar geleden. Het maakte diepe indruk op me. Maar ik aarzel om de film te gaan bekijken. Het gaat namelijk om een wreed verhaal: over de christenvervolgingen in het 17e-eeuwse Japan. De titel van film en boek luidt ‘Silence’ - ‘Stilte’. Met die stilte wordt het zwijgen of de afwezigheid van God bedoeld. Het verhaal gaat over de Portugese missionaris Sebastian Rodrigo die vol idealisme naar Japan gaat. Al snel stuit hij op de wrede vervolging door de Japanse overheid. Christenen worden er meedogenloos gemarteld om hun geloof te breken. Sluitstuk van dit brekingsproces is de zogenaamde fumi-e: een plank met de afbeelding van Christus waarop christenen moeten trappen.

Het boek leidt naar het punt waarop ook het geloof van de missionaris bezwijkt. Ook hij wordt gedwongen Christus te vertrappen. Maar als hij op het punt staat op de plank te gaan staan, hoort hij Christus spreken. Het is een stem vol mededogen. ‘Trap maar. Ik ben in deze wereld geboren om door jullie vertrapt te worden. Om in jullie pijn te delen, heb ik het kruis op mijn rug gedragen.’
Vanaf dat moment ondergaat zijn geloof een transformatie. Waar hij eerst dacht dat het aankwam op een sterk, onaantastbaar geloof, daar weet hij nu dat Christus ook onze verloochening en ons ongeloof heeft gedragen. Het verhaal vertelt: ‘Hij beminde Hem nu heel anders dan eerst.’ Sebastian Rodrigo heeft zichzelf verloren, maar Christus nu pas echt gevonden.
Ik zie in het nieuwe geloof van Rodrigo een Paasgeloof. Het is door de diepte heengegaan. Maar het werd herboren in een nieuwe gedaante. Gelouterd. Pasen is namelijk niet zomaar een happy end, een ‘eind goed, al goed’. Het is door crisis en nederlagen heen ontdekken: waar een weg lijkt dood te lopen, daar komt Christus op een nieuwe wijze ons tegemoet.
Pasen betekent: je kunt nooit zo ver van God verdwalen dat Hij ons niet meer kan bereiken. Je kunt nooit zover van God weglopen dat Hij je niet meer terug wil. Maar in de vreugde daarover is de pijn om het verdwalen nog herkenbaar. Christus draagt er de tekenen van.