Blog

Een sterrenhemel

Geschreven door Wil Visser. Gepost in Algemeen Nieuws.

sterrenhemel van goghIn juni 1888 schrijft Van Gogh: ‘Maar wanneer zal ik toch de sterrenhemel kunnen maken, dat schilderij dat mij altijd bezighoudt?‘ en ‘Vaak komt het me voor dat de nacht nog meer kleuren bevat dan de dag.‘ En dan maakt hij eindelijk zijn sterrenhemel… dat prachtige schilderij ‘Sterrennacht boven de Rhône’, met die vredige donkere lucht vol sterren. Eén van zijn meesterwerken. Een sterrenhemel… waarom kan die mensen zo intrigeren? Wat bezielde Van Gogh dat hij koste wat het kost die sterrenhemel moest schilderen? In zijn wanhoop toch een sprankje hoop?


Toen het achtjarige dochtertje van een van de slachtoffers van de aanslagen in Parijs bij de verwerking van het verlies van haar moeder aan de begeleidende psycholoog vroeg of hij haar moeder kon terugbrengen, antwoordde hij dat dit niet mogelijk was, maar, zo stelde hij voor, ‘laten we vanavond een sterretje uitzoeken, dan kan je zo met je mama praten.’ En dat gebeurde. In de wanhoop van het kind toch een sprankje hoop?

Kijkt u wel eens naar de sterren? Of… heeft u wel eens een sterrenhemel nodig? Of misschien maar één ster? De kerststerren zijn weer opgeborgen. We zijn een nieuw jaar ingegaan. Een jaar vol verwachtingen, een jaar vol van hoop. Hoop begint in de duisternis, hoop geeft perspectief, hoop houdt je gaande, hoop geeft het sprankje licht als alles om je heen donker is. Christenen kozen ooit voor de ster en niet voor de zon, symbool van de Romeinen. Dat betekende ook dat zij verkozen desnoods mensen van de nacht te zijn. Mensen van het verborgene, van de verwachting, mensen van de hoop.
Bevat de nacht meer kleuren dan de dag? In ieder geval spatten de sterren bij Van Goghs schilderij van het doek af. Het stralende licht van een ster kan alles verpletteren. Wanhoop verdwijnt, hoop wordt geboren. God schiep de hemel en de aarde en alles wat daarin is. Ook de sterren… om licht te geven op de aarde. Sterren hebben we nodig. Of het nu een sterrenhemel vol is of maar één ster. Want een ster geeft hoop. Kijk in je wanhoop, in je verdriet, eens naar de nachtelijke hemel. Als je maar lang genoeg kijkt, zie je altijd wel een ster, want het licht wint het altijd van de duisternis. Zo was het met Kerst, zo was het met Pasen, zo is het ook nu. Hoe donker het ook kan zijn in je leven, ergens in die zwarte nacht blijkt altijd weer dat er meer kleuren zijn. Dat sterren schijnen, dat er lichtpuntjes zijn.
Sprankjes van hoop. Hoop die doet leven. Hoop die het altijd wint van wanhoop.