Blog

Wat bezielt ons?

Geschreven door Ab Griffioen. Gepost in Algemeen Nieuws.

vluchtelingenVluchtelingen, daar ging het vorig jaar in oktober over. Ze kwamen met velen ook ons land binnen. Er is toen op deze plaats al aandacht aan geschonken. Aan hoe verschillend mensen, ook in Nederland, erop reageren. Hoe sommigen zich verzetten tegen opvang en boos worden. En hoe, gelukkig heel velen, reageren met medelijden, medeleven en zich inzetten om mensen die op de vlucht zijn te helpen. Wat beweegt die mensen? Is het avontuur? Interesse in mensen uit een andere cultuur? Of medelijden?

Misschien de gedachte: Het kan ons - vroeg of laat - ook overkomen en wie kijkt er dan naar ons om? Als je wat ouder bent, krijg je dan beelden van vroeger voor ogen. Dat lijkt onvermijdelijk. Vanuit je kennis van de geschiedenis denk je aan Hugenoten die vanuit Frankrijk naar Nederland vluchtten en hoe onze voorouders daarop reageerden en hoe ze het toch ‘gemaakt’ hebben. Je ziet ineens weer de massa Hongaren voor je, die in 1956 naar Nederland kwamen. Hoe zij opgevangen werden. Hoe ook zij het ‘gemaakt’ hebben.
Nederland heeft wel een beetje de naam dat het gemakkelijk vluchtelingen opvangt en dat het later ook vaak van hen profiteert. Dan is er ineens een ander beeld, een andere herinnering: vluchtelingen binnen Nederland. Dat kan namelijk ook. Een boerderij met ‘onderduikers’: jongens die niet in Duitsland willen gaan werken, een joods meisje uit Amsterdam. Een boerderij: genoeg plekjes om je te verstoppen. Die boerderij lag gunstig: alleen bereikbaar met een bootje over het water. Of ver omlopen door het dorp, langs een landweggetje en door de weilanden van de boer. Een boerderij die moeilijk te overvallen was? (‘Overval’ was toen een gangbaar woord).
Die boer was een oom van mij. Hij herbergde vluchtelingen. Dat was wel wat anders dan nu: het waren vluchtelingen uit eigen land en het was levensgevaarlijk om zoiets te doen. Een bekend verhaal? Ja, er zijn veel van zulke verhalen te vertellen. Uit alle provincies. Er zijn ongetwijfeld allerlei motieven geweest bij de mensen die onderduikers opvingen. Bij mijn oom en tante hing een Bijbeltekst aan de wand in de huiskamer: ‘Herbergt de verdrevenen en meldt den omzwervende niet’ (Jesaja 16:3 in de Statenvertaling).
Tegenwoordig hebben we geen bijbelteksten meer aan de wand hangen, maar laten we ons er nog wel door inspireren?