Blog

God is klein

Geschreven door ds. Piet van Die. Gepost in Algemeen Nieuws.

‘Allahoe akbar,’ zeggen moslims. Christenen zeggen: ‘God is groot.’ En soms hoor je een gelovige weleens zeggen: ‘We moeten God groot maken.’ Dat laatste vind ik altijd bedenkelijk. Alsof God een soort ballon is die je moet opblazen. Ook bij het eerste kun je vraagtekens plaatsen. Misschien moet je als christen wel zeggen: ‘God is klein.’ Dat klinkt misschien een beetje oneerbiedig, maar toch is het wat Kerst laat zien: de God die het heelal omvat kwam in een kind. Geen glamourbaby, maar een onopvallend kind. Het werd geboren op het platteland van Judea, een achterafprovincie, tussen gewone boerenmensen, in een nacht waarin meer kinderen geboren werden.

Herders vormden het eerste kraambezoek. Ze waren op het juiste spoor gezet door een hemelse boodschapper. Van hem leerden zij dat wie God zoekt niet omhoog moet kijken, maar omlaag. Dus zochten ze naar het pasgeboren kind. Toen ze het vonden, bogen hun brede ruggen zich over zijn kribbe. God is klein.
De boodschap van het evangelie is ongehoord. Een paradox. God is te vinden in een kribbe. En later aan een kruis. ‘Dwaasheid’ noemde de apostel Paulus die boodschap. Die paradox is zo groot dat we er nog steeds niet mee overweg kunnen. We gaan hem dan ook al snel ‘verdunnen’ of gladstrijken, maar je moet hem laten staan. Gods dwaasheid is nog altijd groter dan al onze wijsheid.
Wij denken graag in het groot. In macht en aanzien. Maar Gods kracht ligt in zwakheid. Hij komt niet met macht en dwang de wereld overdonderen. Dat zouden we misschien weleens willen. Dan zouden we een onomstotelijk bewijs hebben dat God bestaat. Dan zou ook ons geloof niet zo wiebelig meer zijn. Maar De Eeuwige komt incognito. In het verborgene.
God laat zich vinden in dit toevallige, wisselvallige en onzekere leven. Daar zul je Hem dan ook moeten zoeken. Misschien met een kwetsbaar en wankelmoedig geloof. Een geloof dat op en neer gaat met de wisselvalligheden van het leven. Een geloof met volop vragen. Het kind in de kribbe kijkt er niet op neer. Het kan het niet eens. Het is zelf zwak en kwetsbaar.
Juist nu hebben we die boodschap hard nodig. We leven in een tijd van verharding. We spreken steeds meer met elkaar in leuzen en met strijdkreten, maar een kind komt ons leren wat verzachten is. Gods grootheid is zijn kleinheid.